مستحبات دفن به نقل از توضیح المسائل امام خمینی(ره)

۶٢٨ خوب است به امید آنکه مطلوب پروردگار باشد قبر را به اندازه قد انسان متوسط گود کنند و میت را در نزدیکترین قبرستان دفن نمایند مگر آنکه قبرستان دورتر از جهتى بهتر باشد مثل آنکه مردمان خوب در آنجا دفن شده باشند یا مردم براى فاتحه اهل قبور بیشتر به آنجا مى‏روند و نیز جنازه را در چند ذرعى قبر زمین بگذارند و تا سه مرتبه کم کم نزدیک ببرند و در هر مرتبه زمین بگذارند و بردارند و در نوبت چهارم وارد قبر کنند و اگر میت مرد است در دفعه سوم طورى زمین بگذارند که سر او طرف پایین قبر باشد و در دفعه چهارم از طرف سر وارد قبر نمایند و اگر زن است در دفعه سوم طرف قبله قبر بگذارند و به پهنا وارد قبر کنند و در موقع وارد کردن پارچه‏اى روى قبر بگیرند و نیز جنازه را به آرامى از تابوت بگیرند و وارد قبر کنند و دعاهایى که دستور داده شده پیش از دفن و موقع دفن بخوانند و بعد از آنکه میت را در لحد گذاشتند گره‏هاى کفن را باز کنند و صورت میت را روى خاک بگذارند و بالشى از خاک زیر سر او بسازند و پشت میت‏خشت‏خام یا کلوخى بگذارند که میت به پشت برنگردد و پیش از آنکه لحد را بپوشانند دست راست را به شانه راست میت بزنند و دست چپ را به قوت بر شانه چپ میت بگذارند و دهان را نزد یک گوش او ببرند و به شدت حرکت دهند و سه مرتبه بگویند : “اسمع افهم یا فلان بن فلان”. و بجاى فلان، اسم میت و پدرش را بگویند. مثلا اگر اسم او محمد و اسم پدرش على است، سه مرتبه بگویند: “اسمع افهم یا محمد بن على”. پس از آن بگویند: “هل انت على العهد الذى فارقتنا علیه من شهاده ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و ان محمدا صلى الله علیه و آله عبده و رسوله و سید النبیین و خاتم المرسلین و ان علیا امیر المؤمنین و سید الوصیین و امام افترض الله طاعته على العالمین و ان الحسن و الحسین و على بن الحسین و محمد بن على و جعفر بن محمد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمد بن على و على بن محمد و الحسن بن على و القائم الحجه المهدى صلوات الله علیهم ائمه المؤمنین و حجج الله على الخلق اجمعین و ائمتک ائمه هدى بک ابرار یا فلان بن فلان” و بجاى فلان بن فلان اسم میت و پدرش را بگوید. و بعد بگوید: “اذا اتاک الملکان المقربان رسولین من عند الله تبارک و تعالى و سالاک عن ربک و عن نبیک و عن دینک و عن کتابک و عن قبلتک و عن ائمتک فلا تخف و لا تحزن و قل فى جوابهما الله ربى و محمد صلى الله علیه و آله نبیى و الاسلام دینى و القرآن کتابى و الکعبه قبلتى و امیر المؤمنین على بن ابى طالب امامى و الحسن بن على المجتبى امامى و الحسین بن على الشهید بکربلا امامى و على زین العابدین امامى و محمد الباقر امامى و جعفر الصادق امامى و موسى الکاظم امامى و على الرضا امامى و محمد الجواد امامى و على الهادى امامى و الحسن العسکرى امامى و الحجه المنتظر امامى هؤلاء صلوات الله علیهم اجمعین ائمتى و سادتى و قادتى و شفعائى بهم اتولى و من اعدائهم اتبرا فى الدنیا و الاخره ثم اعلم یا فلان بن فلان” بجاى فلان بن فلان اسم میت و پدرش را بگوید. بعد بگوید: “ان الله تبارک و تعالى نعم الرب و ان محمد صلى الله علیه و آله نعم الرسول و ان على بن ابى طالب و اولاده المعصومین الائمه الاثنى عشر نعم الائمه و ان ما جاء به محمد صلى الله علیه و آله حق و ان الموت حق و سؤال منکر و نکیر فى القبر حق و البعث‏حق و النشور حق و الصراط حق و المیزان حق و تطایر الکتب حق و ان الجنه حق و النار حق و ان الساعه آتیه لا ریب فیها و ان الله یبعث من فى القبور” پس بگوید: “ا فهمت‏یا فلان” و بجاى فلان اسم میت را بگوید.پس از آن بگوید: “ثبتک الله بالقول الثابت و هداک الله الى صراط مستقیم عرف الله بینک و بین اولیائک فى مستقر من رحمته” پس بگوید: “اللهم جاف الارض عن جنبیه و اصعد بروحه الیک و لقه منک برهانا اللهم عفوک عفوک”.

۶٢٩ خوب است به امید اینکه مطلوب پروردگار است کسى که میت را در قبر مى‏گذارد با طهارت و سر برهنه و پا برهنه باشد، و از طرف پاى میت از قبر بیرون بیاید، و غیر از خویشان میت کسانى که حاضرند با پشت دست‏خاک بر قبر بریزند و بگویند: “انا لله و انا الیه راجعون”. اگر میت زن است کسى که با او محرم مى‏باشد او را در قبر بگذارد، و اگر محرمى نباشد خویشانش او را در قبر بگذارند.

۶٣٠ خوب است به امید این که مطلوب پروردگار است، قبر را مربع یا مربع مستطیل بسازند و به اندازه چهار انگشت از زمین بلند کنند و نشانه‏اى روى آن بگذارند که اشتباه نشود و روى قبر آب بپاشند. و بعد از پاشیدن آب کسانى که حاضرند، دستها را بر قبر بگذارند و انگشتها را باز کرده در خاک فرو برند و هفت مرتبه سوره مبارکه “انا انزلناه” بخوانند و براى میت طلب آمرزش کنند و این دعا را بخوانند: “اللهم جاف الارض عن جنبیه و اصعد الیک روحه و لقه منک رضوانا و اسکن قبره من رحمتک ما تغنیه به عن رحمه من سواک”.

۶٣١ پس از رفتن کسانى که تشییع جنازه کرده‏اند، مستحب است ولى میت‏یا کسى که از طرف ولى اجازه دارد، دعاهایى را که دستور داده شده به میت تلقین کند.

۶٣٢ بعد از دفن مستحب است صاحبان عزا را سر سلامتى دهند. ولى اگر مدتى گذشته است که به واسطه سر سلامتى دادن مصیبت‏یادشان مى‏آید، ترک آن بهتر است. و نیز مستحب است تا سه روز براى اهل خانه میت غذا بفرستند، و غذا خوردن نزد آنان و در منزلشان مکروه است.

۶٣٣ مستحب است انسان در مرگ خویشان مخصوصا در مرگ فرزند صبر کند و هر وقت میت را یاد مى‏کند “انا لله و انا الیه راجعون” بگوید. و براى میت قرآن بخواند، و سر قبر پدر و مادر از خداوند حاجت بخواهد و قبر را محکم بسازد که زود خراب نشود.

۶٣۴ جایز نیست انسان در مرگ کسى صورت و بدن را بخراشد و به خود لطمه بزند.

۶٣۵ پاره کردن یقه در مرگ غیر پدر و برادر جایز نیست.

۶٣۶ اگر مرد در مرگ زن یا فرزند، یقه یا لباس خود را پاره کند، یا اگر زن در عزاى میت صورت خود را بخراشد، به طورى که خون بیاید یا موى خود را بکند، باید یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را طعام دهد و یا آنها را بپوشاند. و اگر نتواند، باید سه روز روزه بگیرد. بلکه اگر خون هم نیاید، بنابر احتیاط واجب به این دستور عمل نماید.

۶٣٧ احتیاط واجب آن است که در گریه بر میت، صدا را خیلى بلند نکنند.

 جهت مشاهده نظر مراجع دیگر به لینک های زیر مراجعه نمایید:

اجوبه الاستفتائات آیت الله خامنه ای(مد ظله العالی)

توضیح المسائل آیت الله مکارم شیرازی

توضیح المسائل آیت الله وحید خراسانی

توضیح المسائل آیت الله مظاهری

توضیح المسائل آیت الله سیستانی

این نوشته در کفن و دفن ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.