مستحباب و مکروهات در کفن کردن

۱ – مستحب است کفن از مقدار واجب بیشتر باشد
۲ – مستحب است کفن میت از جامه اى نباشد که از پوست حیوان حلال گوشت یا از مو و پشم حیوان حلال گوشت درست شده باشد
۳ – مستحب است انسان در حال سلامتى کفن ، سدر و کافور خود را تهیه کند
۴ – مستحب است که علاوه بر سه قطعه واجب کفن قطعه دیگرى به عنوان لفافه به درازاى سه ذراع و نیم و پهناى یک وجب الى یک وجب و نیم به ران میت بپیچند، به طورى که چیزى از میانه خاصره تا سر زانوهاى میت بیرون نماند
۵ – مستحب است براى پیچیدن لفافه از خاصره آغاز نموده و دو ران میت را به هم بچسبانند و آخر پارچه را از زیر دو پاى میت بیرون آورده و در زیر قسمت نهایى لفافه فرو برند
۶ – مستحب است مقدارى پنبه بین دو سرین میت بگذارند، به طورى که عورتین او را بپوشاند
۷ – مستحب است مقدارى ذریره که نوعى بوى خوش است ، روى پنبه بگذارند و بعد پنبه را بین دو سرین قرار دهند
۸ – بهتر است ، اگر مى ترسند که چیزى از مجراى غایط میت بیرون آید و کفن را آلوده کند، مجرى را با مقدارى از آن پنبه پر کنند، بلکه با مجراى حیض زن نیز چنین کنند؛ لازم به ذکر است که همه این اعمال را قبل از پیچیدن لفافه انجام مى دهند
۹ – مستحب است بعد از قرار دادن میت در سرتاسرى واجب و پیچیدنش ، لفافه دیگرى (لفافه دوم ) بر او بپوشانند و بهتر است که آن لفافه برد یمانى باشد
۱۰ – استحباب لفافه سوم مخصوصا در مورد زنان تقویت شده است
۱۱ – در مورد میت مرد مستحب است که پارچه اى به عنوان عمامه دور سر او بپیچند و دو طرف آن را زیر چانه میت قرار دهند؛ به این نحو که تحت الحنک سمت راست روى تحت الحنک سمت چپ قرار گیرد و مجددا سمت چپى را روى سمت راستى قرار داده و هر دو را به طرف سینه میت بکشند
۱۲ – در مورد میت زن مستحب است که به جاى عمامه ، مقنعه اى بر سرشان نهاده و با لفافه اى به عنوان سینه بند پستان هاى ایشان را بسته در پشت میت گره بزنند
۱۳ – مستحب است کفن میت از پارچه خوبى تهیه شود و او را به نحو خوبى کفن کنند
۱۴ – مستحب است که کفن را با مال پاک و حلال و بدون شبه تهیه و خریدارى نمایند
۱۵ – بهتر است کفن از جنس پنبه و سفید رنگ باشد؛ سواى حبره که مستحب است سرخ رنگ باشد
۱۶ – مستحب است کفن پارچه اى باشد که شخص با آن احرام بسته و یا در آن نماز خوانده است
۱۷ – مستحب است که اگر کفن احتیاج به دوختن دارد از رشته هاى خود کفن گرفته و آن را بدوزند
۱۸ – مستحب است که مقدارى از کافور و زیره را به هر یک از قطعه هاى کفن بپاشند
۱۹ – مستحب است که در حاشیه همه قطعات کفن و بر جریدتین (چوب ترى که روى ترقوه میت مى گذارند) بنویسد: ((فلانى پسر فلانى (یعنى نام میت و پدرش نوشته شود) شهادت مى دهد به این که جز اللّه تعالى هیچ معبودى نیست و او یکتا است و شریکى ندارد. همچنین شهادت مى دهد به این که محمد (صلى الله علیه و آله و سلم ) فرستاده خداست و على بن ابیطالب ، حسن ، حسین ، على ، محمد، جعفر، موسى ، على ، محمد، على ، حسن و مهدى علیهم السلام امامان و سادات و قائدان اویند و این که قیامت و ثواب و عقاب حق است ))
۲۰ – بهتر است بر کفن میت دعاى جوشن کبیر بنویسند. البته بهتر این است که همه اینها در حاشیه نوشته شود که از نجس شدن ایمن باشد
۲۱ – مکروه است براى پیراهن میت که جامه دوم اوست ، آستین درست کنند
۲۲ – مکروه است که کفن به وسیله چاقو یا قیچى آهنى بریده شود، بلکه سزاوار است با دست بریده شود
۲۳ – مستحب است که بر سر بینى میت کافور بمالند
۲۴ – مستحب است که در حنوط میت مراعات ترتیب بین اعضاى سجود انجام گیرد. پس مستحب است اول کافور را به پیشانى میت بمالند ( حنوط یعنى مالیدن کافور به پیشانى ، کف دست ها، سر زانوها و سر دو انگشت بزرگ پاها که این عمل واجب مى باشد.)
۲۵ – مستحب است که میت را پیش از کفن کردن حنوط نمایند
۲۶ – مستحب است که قدرى تربت حضرت سیدالشهداء (علیه السلام ) را کافور مخلوط کنند، ولى باید به جاهایى که بى احترامى مى شود، نرسانند
۲۷ – مستحب است که به زیر بغل ها، گودى روى سینه و مفاصل استخوان هاى میت کافور بمالند
۲۸ – مکروه است که میت را با مشک و عنبر و عود و عطرهاى دیگر خوشبو کنند
۲۹ – مکروه است که مشک و عنبر و عود و عطرهاى دیگر را با کافور مخلوط کنند

این نوشته در کفن و دفن ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.